Moja historia z fotografią i pierwsze kroki z SIGMA 50mm F1.2 DG DN
Fotografuję od 2018 roku, ale pierwsze podejście do aparatu miałem znacznie wcześniej bo w 2009, kiedy kupiłem Sony Alfa 200. Wtedy wszystko było bardziej intuicyjne niż świadome. Pamiętny 2020 rok zmusił mnie do zwolnienia i… wyjścia na ulicę. Tak na poważnie. Bez oczekiwań, bez planu, za to z masą pytań i głową pełną potrzeby, by robić coś więcej.
To był moment, w którym fotografia uliczna nie tylko zagościła w moim życiu. Ona mnie pochłonęła. Ulica to żywy organizm. Nic nie jest powtarzalne. Scena zmienia się w sekundę, a często wszystko, co masz, to jeden strzał, jedna decyzja i jedno szkło.
I tu pojawiła się ona, SIGMA 50mm F1.2 DG DN.
Dlaczego SIGMA 50mm F1.2 DG DN trafiła do mojego codziennego zestawu?
Miałem przyjemność testować ten obiektyw jeszcze przed premierą. Już wtedy wiedziałem, że to nie będzie zwykła pięćdziesiątka. To była kwestia godzin, zanim podjąłem decyzję o zakupie. Od tamtej pory, dzień w dzień, jest w moim plecaku. A raczej: nie odłączam jej za często od body.
Fot. Łukasz Pyrzyński
SIGMA 50mm F1.2 DG DN i Sony A7IV/A7RV – duet idealny dla wymagających
Używam jej głównie z Sony A7IV oraz Sony A7RV. I nie mówię tego na wyrost. Ten duet, szczególnie z A7RV, pozwala mi wyciągnąć z każdego zdjęcia maksa. Ostrość tego szkła w połączeniu z dużą rozdzielczością matrycy sprawia, że mogę kadrować, przycinać, eksperymentować i nadal mieć obrazek, który trzyma jakość jak pitbull kość.
Fot. Łukasz Pyrzyński
Cechy, które wg mnie definiują SIGMA 50mm F1.2 DG DN
Jeśli miałbym wskazać rzeczy, które robią robotę, to są to:
- AF jak błyskawica – fotografia uliczna nie wybacza zawahań. Szybki autofocus to nie bajer, to konieczność. Sigma radzi sobie z tym tak, jakby wiedziała, co chcę sfotografować, zanim sam to wiem.
- Ostrość – i to taka z tych naprawdę topowych. Obrazek jest czysty, szczegółowy, ostry tam, gdzie trzeba i miękki tam, gdzie warto.
- Plastyka i bokeh – to nie jest tylko kwestia rozmycia tła. To sposób, w jaki obiekt „odkleja się” od reszty sceny. Sigma robi to elegancko, nieprzesadnie, bez plastikowej przesady.
- Kompaktowy rozmiar jak na parametry – nie noszę cegły w torbie. To szkło jest lekkie, poręczne i nie rzuca się w oczy, co na ulicy naprawdę robi różnicę i pomaga w codziennych sytuacjach.
Uniwersalność SIGMA 50mm F1.2 DG DN – od ulicy, przez motoryzację, po lifestyle
Choć moje serce bije dla ulicy, Sigma 50mm F1.2 DG DN weszła też w inne rejony mojej fotografii. Używam jej praktycznie we wszystkim, co robię:
- Motoryzacja – detale karoserii nigdy nie wyglądały lepiej
- Produkt – świetna ostrość, miękkie tło i naturalne kolory
- Portret – piękny bokeh, bez „mydła” i z charakterem
- Podróże i lifestyle – lekkość i uniwersalność robią swoje
Nie zmieniam szkła co chwilę. Cenię sobie efektywność i płynność pracy, a ta pięćdziesiątka ogarnia 90% moich tematów.
Fot. Łukasz Pyrzyński
Dlaczego SIGMA przekonała mnie bardziej niż topowe pięćdziesiątki konkurencji.
Nie chcę robić tutaj testu porównawczego, ale powiem jedno: zmieniłem markę. Używałem topowego szkła 50mm od innego producenta (wiadomo którego), ale zrobiłem swoje testy, przeanalizowałem jakość obrazu, i po prostu wybrałem Sigmę. Dlaczego?
Bo jej charakter bardziej mi siedzi. Bo ostrzy szybciej. Bo generuje obrazek, który jest bardziej mój. W tej pracy, czy to na ulicy, czy w studiu, zaufanie do sprzętu to podstawa. A ja Sigmie ufam.
Obiektyw, który ułatwia fotografowanie – ostrość, plastyka i mobilność, która robi różnicę.
Moim zdaniem to szkło jest dla każdego, kto szuka jasnej, bardzo ostrej pięćdziesiątki z charakterem. Kogoś kto ceni naturalną plastykę i głębię oraz pracuje w zmiennych warunkach i potrzebuje pewności w działaniu. Dodatkowym atutem jest fakt, że nie nosisz ze sobą szklarni wielkości solidnego termosu.
Fot. Łukasz Pyrzyński
Dlaczego SIGMA 50mm F1.2 DG DN sprawia, że chcesz fotografować codziennie?
Sigma 50mm F1.2 DG DN to nie jest szkło, które dominuje. To nie jest obiektyw, który się popisuje. On po prostu robi robotę. I to z klasą. Nie wpycha się na pierwszy plan, ale zawsze daje to coś, co czujesz potem, przeglądając zdjęcia: jakość, detal i plastyka.
A na koniec, najważniejsze: fotografuję codziennie. I nie szukam wymówek, żeby nie zabrać aparatu. Ten obiektyw mi to ułatwia. I chyba o to właśnie w tym wszystkim chodzi.
Łukasz Pyrzyński
W świecie foto i wideo działa jako Eastbanger. Specjalizuje się w fotografii ulicznej, motoryzacyjnej, lifestyle’owej, produktowej i podróżniczej. Każdy dzień to nowe wyzwania i sytuacje, których nie da się przewidzieć ani powtórzyć. Jako niezależny twórca współpracuje z wieloma markami z branży foto i wideo, testując sprzęt i sprawdzając go w realnych warunkach, a nie tylko na papierze. Lubi nowinki i eksperymenty. Poza fotografią pracuje jako Product Designer.
Zobacz produkty
